ປັບຄຳບັນຍາຍຫຼັງຈາກການປ່ຽນຄວາມໄວວິດີໂອ

ເວລາໃດຄວນໃຊ້ອັດຕາແທນການເລື່ອນ

ວິດີໂອຖືກເລັ່ງ ຫຼື ເຮັດໃຫ້ຊ້າລົງ ທັງໝົດ (ຕົວຢ່າງ 0.9x ຫຼື 1.25x ໃນຊອບແວຕັດຕໍ່) ໃນຂະນະທີ່ທຸກຄຳບັນຍາຍຍັງຮັກສາຈັງຫວະເດີມ: ຕອນຕົ້ນແມ່ນກົງກັນ, ແລະ ຍິ່ງໄປໄກເທົ່າໃດ ຍິ່ງຜິດພາດຫຼາຍຂຶ້ນ — ດ້ວຍອັດຕາສ່ວນຄົງທີ່. ນັ້ນແມ່ນບັນຫາອັດຕາ. ຖ້າໄຟລ໌ທັງໝົດຖືກເລື່ອນດ້ວຍຈຳນວນຄົງທີ່ໂດຍບໍ່ມີການຂະຫຍາຍ, ການເລື່ອນກໍ່ພຽງພໍແລ້ວ — ເບິ່ງ ຍ້າຍໄຟລ໌ຄຳບັນຍາຍທັງໝົດໃຫ້ໄວຂຶ້ນ ຫຼື ຊ້າລົງ.

ຕົວເລກໃດທີ່ຄວນໃສ່

ຄຳບັນຍາຍຕ້ອງຕິດຕາມວິດີໂອ, ດັ່ງນັ້ນໃຫ້ໃສ່ ຄ່າຕົວຄູນທີ່ວິດີໂອໄດ້ປ່ຽນແທ້ຈິງ: ການເລັ່ງຄວາມໄວ 1.25x ໝາຍຄວາມວ່າເວລາຂອງຄຳບັນຍາຍຄູນດ້ວຍ 1.25 ເພື່ອຕາມໃຫ້ທັນ; ການເຮັດໃຫ້ຊ້າລົງ 0.9x ຄູນດ້ວຍ 0.9. ໃນຕົວແກ້ໄຂເວລາ, ໃຫ້ເພີ່ມຂັ້ນຕອນ ປັບຂະໜາດຕາມອັດຕາ ແລະ ໃສ່ຄ່າຕົວຄູນລົງໃນຊ່ອງຄ່າ.

ສິ່ງນີ້ແຕກຕ່າງຈາກການເລື່ອນແນວໃດ

ການເລື່ອນ ຍ້າຍ ເວລາຂອງທຸກຄຳບັນຍາຍດ້ວຍຈຳນວນຄົງທີ່ເທົ່າກັນ ແລະ ຮັກສາໄລຍະເວລາຂອງຄຳບັນຍາຍໄວ້; ແຕ່ອັດຕາ ຄູນ ທັງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ ແລະ ຈຸດສິ້ນສຸດ, ດັ່ງນັ້ນໄລຍະເວລາຈຶ່ງຖືກປັບຂະໜາດເຊັ່ນກັນ. ຫຼັງຈາກການປ່ຽນຄວາມໄວ ໄລຍະເວລາຕົວມັນເອງໄດ້ປ່ຽນໄປແລ້ວ — ນັ້ນຄືເຫດຜົນທີ່ຕ້ອງໃຊ້ອັດຕາ.

ຖ້າທ່ານບໍ່ແນ່ໃຈກ່ຽວກັບຄ່າຕົວຄູນ

ເມື່ອບໍ່ຮູ້ຄ່າຕົວຄູນ, ໃຫ້ໃຊ້ ຈຸດອ້າງອີງສອງຈຸດ: ໃສ່ເວລາວິດີໂອຕົວຈິງຂອງຄຳບັນຍາຍທຳອິດ ແລະ ອັນສຸດທ້າຍ ແລ້ວທຸກຢ່າງທີ່ຢູ່ລະຫວ່າງກາງຈະກະຈາຍອອກຕາມອັດຕາສ່ວນ — ທຽບເທົ່າກັບການຊອກຫາຄ່າຕົວຄູນທີ່ຖືກຕ້ອງ. ເບິ່ງ ຄຳບັນຍາຍຫຼຸດຊິ້ງຫຼາຍຂຶ້ນເລື້ອຍໆ.