چه زمانی به جای جابجایی از نرخ استفاده کنید
ویدیو بهعنوان یک کل (مثلاً 0.9x یا 1.25x در نرمافزار ویرایش) تند یا کند شده است، در حالی که هر خط زیرنویس ریتم اصلی خود را حفظ کرده است: آغاز کار مطابقت دارد، و هرچه جلوتر میروید وضعیت بدتر میشود — با یک نسبت ثابت. این یک مشکل نرخ است. اگر کل فایل به سادگی و با مقدار ثابتی بدون تغییر اندازه جابجا شود، یک جابجایی کافی است — انتقال کل فایل زیرنویس به جلو یا عقب را ببینید.
چه عددی را وارد کنید
زیرنویسها باید ویدیو را دنبال کنند، بنابراین ضریبی را که ویدیو در واقع با آن تغییر کرده است وارد کنید: افزایش سرعت 1.25 برابری به این معناست که زمانهای زیرنویس در 1.25 ضرب میشوند تا برسند؛ کند شدن 0.9 برابری در 0.9 ضرب میشود. در ویرایشگر زمانبندی، یک مرحله تغییر مقیاس بر اساس نرخ اضافه کنید و ضریب را در کادر مقدار قرار دهید.

تفاوت این روش با جابجایی چیست
یک جابجایی زمانهای هر بخش را با مقدار ثابتی جابجا میکند و مدتزمانها را ثابت نگه میدارد؛ اما یک نرخ، هم زمان شروع و هم پایان را ضرب میکند، بنابراین مدتزمانها نیز مقیاسپذیر میشوند. پس از تغییر سرعت، خودِ مدتزمانها تغییر کردهاند — دقیقاً به همین دلیل است که استفاده از نرخ ضروری است.
اگر از ضریب مطمئن نیستید
هنگامی که ضریب مشخص نیست، به دو نقطه مرجع متوسل شوید: زمانهای ویدیوی واقعی اولین و آخرین بخش زیرنویس را وارد کنید تا همهچیز در میان آنها به طور متناسب پخش شود — که معادل محاسبه ضریب مناسب است. خارج شدن تدریجی زیرنویس از حالت همگامسازی را ببینید.