Kiedy współczynnik, a kiedy przesunięcie
Wideo zostało w całości przyspieszone lub spowolnione (np. do 0,9x czy 1,25x w programie montażowym), a każda pozycja zachowała stary rytm: początek się zgadza, im dalej tym gorzej — przy stałej proporcji. To problem współczynnika. Jeśli cały plik jest tylko przesunięty o stałą wielkość, wystarczy przesunięcie — zobacz przesunąć cały plik napisów.
Jaką liczbę wpisać
Napisy muszą nadążać za wideo, więc wpisz współczynnik, o który wideo faktycznie się zmieniło: przyspieszenie do 1,25x to czasy pozycji razy 1,25; zwolnienie do 0,9x — razy 0,9. W edytorze dodaj krok Skalować współczynnikiem i wpisz wartość.
Różnica względem przesunięcia
Przesunięcie przenosi czasy wszystkich pozycji o tę samą stałą wielkość i zachowuje długości; współczynnik mnoży początek i koniec, więc długości też się skalują. Po zmianie prędkości same długości się zmieniły — dlatego współczynnik jest konieczny.
Gdy współczynnik niepewny
Współczynnik przepadł? Powróć do dwóch kotwic: wpisz rzeczywiste czasy z wideo dla pierwszej i ostatniej pozycji, a środek rozłoży się proporcjonalnie — równoznaczne z wyznaczeniem właściwego współczynnika. Zobacz napisy coraz bardziej rozjechane.