ซับไตเติลเร็วเกินไปจนอ่านไม่ทัน

ความเร็วในการอ่านคืออะไร

ความเร็วในการอ่านคือในเวลาที่ซับไตเติลค้างอยู่บนจอ ผู้ชมจะอ่านข้อความบนนั้นทันหรือไม่ สูตรตรงไปตรงมา: ความกว้างข้อความหารด้วยวินาทีที่ค้าง ขีดจำกัดบนที่ใช้กันทั่วไปในอุตสาหกรรม: จีน-ญี่ปุ่น-เกาหลี 9 ตัวอักษรกว้างเต็มต่อวินาที (18 ครึ่งความกว้าง) ภาษาอื่น 20 ครึ่งความกว้างต่อวินาที รายการภาษาจีน 20 ตัวที่ค้าง 1 วินาทีเท่ากับ 40 ความกว้าง/วินาที — เกินขีดจำกัดกว่าหนึ่งเท่า ผู้ชมอ่านไม่ทันแน่นอน

แยกให้ได้ก่อนว่าชนิดไหนที่เร็ว

«อ่านไม่ทัน» จริงๆ แล้วเป็นสองปัญหาที่ต่างกัน: ค้างสั้นเกินไป — เปลี่ยนไปในหนึ่งถึงสองร้อยมิลลิวินาที มักเป็นการใส่เวลาผิดหรือเศษจากการตัดต่อ ข้อความยาวเกินไป — ระยะค้างปกติ แต่หนึ่งบรรทัดยัดอักษรจีนไป 30 ตัว จะผ่อนความเร็วเท่าไหร่ก็ไม่พอ วิธีแก้ต่างกันโดยสิ้นเชิง ต้องตรวจให้แน่ใจก่อนว่าเป็นแบบไหน

ตรวจอย่างไร

เปิด QC ซับไตเติล แล้วลากซับไตเติลใส่เข้าไป ในรายงาน «ค้างสั้นเกินไป» อยู่ระดับคำเตือนและแสดงมิลลิวินาทีที่วัดได้ (ขีดจำกัด 833 มิลลิวินาที) «ความเร็วที่อ่านไม่ทัน» เป็นอีกข้อหนึ่งแยกกันและแสดงความกว้าง/วินาทีที่วัดได้ สำหรับซับไตเติลสองภาษา นับเฉพาะบรรทัดที่เขียนในภาษาเป้าหมาย สองภาษาไม่นำมาบวกกัน

แก้อย่างไร

ค้างสั้นเกินไป: ซ่อมด้วยคลิกเดียวได้ — ขยายอัตโนมัติถึง 833 มิลลิวินาที และจะไม่ล้ำเวลาเริ่มของรายการถัดไป (การซ่อมต้องไม่สร้างการซ้อนทับใหม่) ข้อความยาวเกินไป: ไม่มีการซ่อมอัตโนมัติ เครื่องไม่รู้ว่าจะลบตัวไหน เลือกเองสองทาง: ย่อคำแปล (ในเครื่องมือแปลคลิกเซลล์แล้วแก้ได้เลย) หรือยืดเวลาค้างของรายการนี้ (มีเงื่อนไขว่าต้องมีช่องว่างก่อนรายการถัดไป ถ้าไทม์ไลน์มีปัญหาทั้งชุด ดู ปรับไทม์ไลน์) หลังแก้แล้วรัน QC อีกรอบเพื่อยืนยันว่าความเร็วกลับมาอยู่ในขีดจำกัด

อย่าแก้เกินเหตุ

การผ่านขีดจำกัดความเร็วไม่เท่ากับการดูสบาย: ถ้าดันทุกรายการไปชนเพดาน 9 ตัวอักษร/วินาที การดูทั้งเรื่องก็จะเหนื่อย ค่าจากประสบการณ์คือให้อยู่ราวเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ของขีดจำกัดในสภาวะปกติ และช่วงบทสนทนาที่แน่นอาจเกินเล็กน้อยเป็นครั้งคราวได้ การที่บล็อกซับไตเติลเปลี่ยนบ่อยเกินไปก็เป็นปัญหาในตัวเอง — ก่อนส่งมอบให้ตรวจชุดตัวชี้วัดทั้งหมดหนึ่งรอบ ดู ควรเช็กอะไรก่อนส่งมอบ