Πότε χρειάζεται διαχωρισμός
Ο player θέλει μόνο μονόγλωσσο κομμάτι· ή θέλετε το μεταφρασμένο για νέα μετάφραση, ή το πρωτότυπο για να το ζευγαρώσετε με άλλη μετάφραση. Ένας δίγλωσσος υπότιτλος είναι είτε μία εγγραφή με δύο γραμμές (πρωτότυπο στη μία, μετάφραση στην άλλη) είτε δύο ξεχωριστές εγγραφές με την ίδια χρονογραμμή — και τα δύο διαχωρίζονται.
Πού το κάνετε
Ανοίξτε τον διαχωριστή δίγλωσσων υποτίτλων και σύρετε τον υπότιτλο. Το εργαλείο αναγνωρίζει μόνο του τη δίγλωσση μορφή: μία εγγραφή με δύο γραμμές χωρίζεται κατά σύστημα γραφής, δύο εγγραφές στον ίδιο χρόνο κατά σειρά. Επιλέξτε Διαχωρισμός στα δύο στο μενού λειτουργίας και πατήστε εκκίνηση (ή αφήστε το να ξανατρέξει μόνο του). Στη ζώνη αποτελεσμάτων εμφανίζονται δύο περιεχόμενα: αυτό με σήμανση `.orig` είναι το πρωτότυπο κομμάτι, αυτό με `.dst` το μεταφρασμένο — πατήστε «Λήψη» για το καθένα· οι χρονογραμμές των δύο κομματιών ταυτίζονται πλήρως.
Μια συνηθισμένη παγίδα
Μία εγγραφή με δύο γραμμές σε γλώσσες που μοιράζονται το ίδιο αλφάβητο (π.χ. αγγλικά και γαλλικά) δεν διαχωρίζεται. Στον διαχωρισμό κατά σύστημα γραφής μετρούν ως ένα σύστημα και περνούν για μονόγλωσσες. Τέτοιο περιεχόμενο πρέπει πρώτα να γίνει μορφή Β — δύο εγγραφές στον ίδιο χρόνο — και μετά να διαχωριστεί· αυτή η μορφή ζευγαρώνει με τη χρονογραμμή και δεν κοιτάζει τη γλώσσα. Η ιστορία και των δύο μορφών στο Δύο τρόποι για δίγλωσσους υπότιτλους.